Hoe bereik je bliss voor een betere wereld?

Is het jou al eens opgevallen dat bij de dingen die jou het meeste plezier geven in het leven, je denkende mind niet meedoet? En dan doel ik op die stemmetjes in je hoofd die altijd wel weer ergens iets van vinden.

Die stemmetjes zijn nergens te bekennen wanneer je iets doet waar jij helemaal in opgaat. Het zijn dit soort momenten waarin je je ‘zelf’ verliest en bliss ervaart. Je bent dan compleet aanwezig in het hier en nu. 

In dit artikel deel ik hoe je deze staat van bliss het eenvoudigst kunt bereiken en hoe je er de wereld een stukje beter mee maakt.

Als jij helemaal in het hier en nu bent is het niet zo dat je geen gedachtes hebt, maar je bent niet bezig met denken. En dat maakt een wereld van verschil. 

‘Denken’ is een werkwoord. Denken is vaak hard werken en kost energie. 

Het woord ‘gedachte’ is een zelfstandig naamwoord. Een gedachte is er simpelweg en kost geen enkele energie.  

Denken draagt de energie van ‘iets willen halen’ in zich, maar bij een gedachte komt iets moeiteloos naar je toe. 

Als je in een heerlijke staat van zijn bent, volledig in flow, dan heb je helemaal geen ruimte om te denken. Het is deze staat waarin je enorm toegankelijk bent voor geweldige ideeën of mentale en fysieke heling. Je ontvangt het omdat je je ‘zelf’ uit de weg gaat.

Tijdens één van die momenten ervaarde ik onlangs een groot ‘aha’ moment. Ik ontving een belangrijk inzicht:

‘Ontwikkeling vindt niet plaats door denkwerk, maar door denkwerk los te durven laten.’ 

Terwijl dit besef in de dagen erna indaalde kwam de term ‘Unio Mystica’ op m’n pad.

Ik kwam het tegen in het boek ‘De wijsheid van de heks’ van Susan Smit:

‘Een wetenschapper ziet iets en vraagt: hoe zit het precies? Een filosoof vraagt: waarom gebeurt dit? Een theoloog vraagt: welke heilige tekst zegt hier iets over? Een mysticus of mystica zwijgt en ervaart.

Veel dingen laten zich niet verklaren, alleen beleven. Als je het naadje van de kous van iets wilt weten voordat je het kunt accepteren en dat in je opneemt als kennis, negeer je de halve werkelijkheid. De mystica richt haar blik niet op het waarom en het hoe, maar op wat de ervaring haar vertelt. Ze zoekt de Unio Mystica.’

Dit prikkelde me om hier meer over te weten en ik zocht de term ‘Unio Mystica’ op. Ik ontdekte dat het een Latijnse term is die “mystieke eenheid” betekent. Het verwijst naar een spirituele ervaring waarin je een diepgaande verbondenheid of eenheid ervaart met source, het goddelijke, het universum, de essentie van het bestaan of hoe je het zelf maar noemen wilt.

De ervaring van Unio Mystica wordt vaak beschreven als een gevoel van totale harmonie, vrede en liefde, waarin alle dualiteit en scheiding zijn verdwenen. Het gaat gepaard met intense gevoelens van bliss en een diep besef van universele liefde en verbondenheid.

Als je het mij vraagt is dat waar spiritualiteit over gaat. Een innerlijk weten dat je onderdeel bent van een groter geheel door jezelf te verankeren in het hier en nu, juist door datgene te doen waar je talenten hier op aarde liggen. Het verbinden van hemel en aarde. Het gaat om het samenspel.

Maar hoe breng je dit in praktijk?

We zijn allemaal zoekende

Wat ik proef en zelf ook ervaar, is dat velen van ons op dit moment op zoek zijn naar deze staat van zijn. Een natuurlijke beweging in deze periode, waarin alles wat niet klopt in de wereld, in onze omgeving en in onszelf, wordt uitvergroot. 

Veel pijn borrelt naar de oppervlakte en dat zet een evenredig verlangen naar liefdevolle ervaringen in werking. 

Een ieder beleeft die zoektocht op zijn/haar eigen manier. Wat voor mij hierin de grootste uitdaging is, is precies wat Susan omschrijft. Ik kan al snel duiken in cognitieve kennis in plaats van werkelijke ervaring. 

Ik denk niet dat er iets mis is met het zoeken naar kennis buiten je. Je moet ergens beginnen als je een ontwikkeling wilt maken en kennis is in onze cultuur dan altijd de eerste stap. Dat zit diep ingebakken. 

Ik denk wel dat we onszelf vaak veel te afhankelijk maken van kennis en niet goed meer weten hoe we moeten voelen. Die overgave van denken naar voelen, vinden we vaak doodeng. We leren daardoor niet te vertrouwen op onze intuïtie en stagneren in onze creatieprocessen.  

Onze cultuur zet kennis op een voetstuk en voelen bungelt ergens ver beneden dat voetstuk. In voelen zit immers geen commerciële waarde, tenzij er wordt ingespeeld op angst. Mensen die voelen en daar ook werkelijk naar handelen staan de gevestigde macht alleen maar in de weg, want deze mensen stappen uit het angstsysteem en zijn niet makkelijk manipuleerbaar. 

Daarom is pure creatiekracht ook geen onderdeel van ons onderwijssysteem. Stel je eens voor dat we leren daadwerkelijk naar onze gevoelens te handelen! Het feit dat mijn Linkedin bericht hierover viraal ging, laat me gelukkig duidelijk zien dat vele mensen dit anders willen (én sommige reacties tonen dat er ook nog veel weerstand zit 😉 ).

Voor mij gaat het in dit proces om het zoeken naar balans. Hoe zorg ik ervoor dat ik naast kennis ook ruimte maak om te voelen en dingen te integreren zodat het niet bij cognitieve processen blijft? 

En daar komen onze zintuigen om de hoek.

Je zintuigen als schakel

Onze zintuigen vormen dé schakel tussen het niet tastbare en het tastbare. Zintuigen liegen nooit en bieden een geweldige kans om voorbij onze cognitieve mind te reiken en kanalen te openen richting Unio Mystica. 

Ik denk dat een belangrijk deel van onze menselijke ervaring hier op aarde eruit bestaat om je zintuigen te ervaren en in te zetten om jezelf en het leven beter te leren kennen en dat vanuit deze ervaringen je levenspad organisch ontvouwt. 

‘From the inner being, through sight, sound, touch and feeling are manifested the path, windows and doors to the unknown, which always leads back to the inner being’. – Bashar

Ieder heeft voorkeurszintuigen en door jezelf hier bewust van te zijn kun je ze ook heel bewust inzetten. Eerder schreef ik daar hier al een artikel over. 

Voor mij zijn het mijn visuele en auditieve zintuigen en daarom hou ik zo van kunst en muziek. Kunst en muziek bieden mij een toegankelijke ingang naar een staat van overgave. Zowel het maken van kunst en muziek, als het ervaren.

Het zit hem daarbij dan vooral in het eenvoudige. In dat wat er gebeurt wanneer ik mijzelf volledig overgeef aan het moment, zonder verwachtingen over een bepaald resultaat en zonder me aan te passen aan de mening van een ander. 

Kunst en muziek (of werken met jouw eigen voorkeurszintuigen) zijn daarbij ook veilige havens om die overgave te oefenen. Hoe meer je dit doet, des te makkelijker dit ook in andere facetten van je leven lukt. Je zintuigen als trainingsveld.

Wanneer je een kunst- of muziekstuk werkelijk tot je neemt kan de waarheid ervan je raken tot in je kern. Kunst en muziek werken bekrachtigend, helend en troostend. Je hebt geen woorden nodig om de energie die het in zich draagt te begrijpen op gevoelsniveau.

Merk maar eens op wat er gebeurt in je lijf wanneer muziek of kunst je raakt. Het is je onderbewuste die spontaan reageert en nooit liegt.

Je hebt geen woorden nodig om de energie die het in zich draagt te begrijpen op gevoelsniveau.

Evolutie en revolutie

Ik voorspel je dat er steeds meer aandacht en erkenning zal komen voor helende methodes en therapieën die gericht werken met onze zintuigen. 

Geweldige ontwikkelingen zijn bijvoorbeeld gaande om ultrasound in te zetten bij de behandeling van kanker.

Complete instituten worden opgericht om te onderzoeken hoe kunst ons brein positief kan beïnvloeden. Tip! Lees het boek: Your brain on art. Als je dit soort zaken interessant vindt.

Ervaar zelf de krachtige werking van een Gongbad of mantra concert.

Laat je verrassen door de aangename trilling van je eigen stem.

Of onderzoek eens of deze video iets voor je doet.

Ik kijk er naar uit hoe wetenschap en spiritualiteit steeds meer samen zullen komen om dit soort toepassingen en vooral veel nieuwe vormen van creativiteit te ontsluiten. Want het één leidt tot het ander.

Wat dat aangaat leven we in een prachtige tijd. 

Ondanks – of misschien wel dankzij – alle ellende in de wereld doorlopen we een perfecte cyclus waarbij jezelf verliezen bijdraagt aan het vinden van jezelf en dit weer bijdraagt aan meer welzijn voor jou, je medemensen en je naaste omgeving. 

Het samenspel wat zorgt voor revolutie en evolutie. 

Hoe is dit voor jou? Wanneer ervaar jij Unio Mystica en heeft het je iets gebracht? Pay it forward en inspireer anderen met jouw verhaal in de comments.