Connectie met anderen maken is een wonderlijk iets. Het lijkt een actie die naar buiten is gericht, maar de beweging naar echte connectie start van binnenuit.

Waar is de speelsheid in ons straatbeeld gebleven? Zeker nu de wind door de bomen waait, valt het me op hoe grauw en grijs onze dorpen en steden zijn en hoe dit doorwerkt op je gemoed. Dat moet toch beter kunnen?